ترجمه تخصصی دامپزشکی
ترجمه تخصصی دامپزشکی
اگر متقاضی ترجمه تخصصی دامپزشکی می باشید دارالترجمه رسمی پارسیس با استفاده از مترجم متخصص در زمینه دامپزشکی متون شما را ترجمه میکند .
موضوعی که امروز به بررسی آن خواهیم پرداخت به ” ترجمه تخصصی دامپزشکی” برمیگردد. شاید زمانی که با واژه دامپزشک روبرو میشویم ذهنیت ما بر روی درمان بیماری انواع دامها متمرکز شود. حال اینکه چنین نیست و این تخصص میتواند ابعاد گستردهتری را پوشش دهد و نقش مهمی در سلامت جامعه بازی کند. عدم وجود افراد متخصص در زمینه دامپزشکی بیتردید سلامت جامعه را تهدید میکند. تا پایان مقاله ما را همراهی کنید تا اطلاعات مفیدی در زمینه دامپزشکی در اختیار شما قرار دهیم.
تاریخچه دامپزشکی
مختصری از تاریخچه دامپزشکی
روی آوردن به حرفه دامپزشکی از هزارن سال قبل رواج پیدا کرد. از آن زمان که انسان تصمیم گرفت شکار حیوانات را کنار بگذارد و به شعل کشاورزی روی بیاورد. به تدریج زمانی که انسانها تصمیم بر رام کردن حیوانات گرفتند، نیاز به افراد دامپزشک نیز بیشتر احساس شد. در 2200 سال پیش از میلاد مسیح شخصی که گاو یا دیگر حیوانات را درمان میکرد، از جایگاه خاصی بر خوردار بود و برای حرفه او ارزش قائل بودند. مستندات جامعی مربوط به این تخصص از زمان فروپاشی امپروطوری روم تا قرن 13 میلاد موجود است. اعراب در زمان های گذشته منابع علم دامپزشکی را مردم ایران و هندوستان به دست می آوردند. در سال 1761 میلادی قوانینی در خصوص برپایی مراکز آموزش علوم دامپزشکی با موافقت از سوی لوئی پانزدهم مصوب شد و پس از آن نخستین مدرسه دامپزشکی به وسیله کلود بورگلا در سال 1762 در لیون کشور فرانسه ساخته شد. اگر بخواهیم در مورد دامپزشکی ایران باستان صحبت کنیم باید بگویم که در کتاب اوستا مطالبی وجود دارد که به روشهای معالجه حیواناتی مانند: اسب، گاو، گوسفند و شتر وهمینطور نحوه نگهداری آنها توسط دامپزشک اشاره شده است.
داروهای دامپزشکی در ایران از زمان ساسانیان (212 تا 652 میلادی) شناخته شده بود. آنها حیوانات مفید را با داروها یا عملیات جراحی درمان کردند. دامپزشکان دستمزد دریافت کردند و هر حیوانی تعرفه ای داشت. تمرین عمومی در پزشکی انسانی و دامپزشکی مشابه بود، اما وظایف پزشکان و دامپزشکان از زمان سلطنت ساسانی جدا شده بود. اداره یک کشور وسیع مانند ایران با بسیاری از جاده های نامناسب، نیاز به حمل تجهیزات ارتشی برای پاسخگویی به نیازهای عمومی دارد. حیوانات مانند اسب ها، موش ها و شتر ها، توجه خاصی را در این علم به خود جلب کردند. این امر ناخودآگاه خواستار یک سازمان دامپزشکی رشته ای بود. دامپزشکان، به ویژه دامپزشکان ارتش، از شخصیت های مهم بودن که به هر مناسبت جشن های برگزار میکردند. در ایران باستان کلینیک های دامپزشکی بیشتری در آن زمان وجود داشت (Elgood، 1974).
تقریبا 70 دفتر مهم در دولت ساسانی وجود داشت. یکی از دفاتر مهم مربوط به اسب ها و دیگر حیوانات اهلی بود .
در زمان حکومت داریوش افرادی که عهده دار درمان و تربیت اسب بودند، جایگاه مهمی داشتهاند. از این رو مسئول مرکز دامپزشکی ارتش از درجه سپهبدی و فرماندهی گروه سواره نظام برخوردار بود. حرفه دامپزشکی 5 قرن بعد از میلاد مسیح به طور تخصصی آموزش داده شد. دانشکده دامپزشکی در ایران در سال 1311 نخست به شکل مدرسه و سپس به حالت دانشکده پایه گذاری شد. ابتدا وزارت کشاورزی بر امور این دانشکده نظارت داشت که سرانجام با بورسیه شدن تعداد زیادی از دانشجویان به فرانسه و بازگشت آنها، دانشکده به ضمیمه دانشگاه تهران درآمد. در کشور ما 14 مهر به روز دامپزشکی اختصاص دارد.